نوسازی مدارس خوزستان در توزیع تجهیزات، عدالت را رعایت کند / چرا مناطق محروم و کم‌برخوردار خوزستان سهمی از تجهیزات سرمایشی ندارند؟

۲ مهر ۱۴۰۵ | ۱۱:۱۶
803
0
زمان مطالعه: 2 دقیقه

پایگاه خبری تحلیلی هم‌تبار _ توزیع تجهیزات و امکانات آموزشی، به‌ویژه وسایل سرمایشی در استانی مانند خوزستان، نمی‌تواند صرفاً بر اساس نزدیکی به مرکز استان یا سهولت دسترسی انجام شود؛ بلکه باید محرومیت، شرایط اقلیمی، وضعیت مدارس و نیاز واقعی دانش‌آموزان و فرهنگیان در تعیین سهم مناطق مورد توجه قرار گیرد.

در این میان، وضعیت مدارس عشایری خوزستان نیازمند توجه جدی‌تر است. حدود ۸۰۰ مدرسه و آموزشگاه عشایری در نقاط مختلف استان فعالیت دارند؛ مدارسی که بخش قابل توجهی از آنها در مناطق کم‌برخوردار، صعب‌العبور و دور از مرکز استان قرار گرفته‌اند و معلمان نیز در برخی از این مدارس ناچار به بیتوته و زندگی در محل مدرسه هستند.

با چنین شرایطی، این پرسش مطرح است که چگونه ممکن است مدارس مناطق محروم و عشایری در توزیع تجهیزات سرمایشی، سهم قابل توجهی نداشته باشند؟

اگر قرار است عدالت آموزشی در عمل اجرا شود، طبیعی است مدارسی که در سخت‌ترین شرایط جغرافیایی و اقلیمی فعالیت می‌کنند، نباید در انتهای صف دریافت امکانات قرار بگیرند.

مدارس عشایری در شهرهای :

اندیکا، ایذه، لالی، مسجدسلیمان، گتوند، شوش، اندیمشک، الوار، دزفول، سردشت، باغملک، صیدون، دهدز، هویزه و رامهرمز

قرار دارند و دانش‌آموزان این مناطق نیز همانند سایر دانش‌آموزان استان، حق برخورداری از محیط آموزشی مناسب و امکانات اولیه را دارند.

صدای مناطق دوردست شنیده می‌شود؟

مسئله فقط توزیع چند دستگاه وسیله سرمایشی نیست؛ موضوع، عدالت در توزیع امکانات آموزشی است.

این نگرانی وجود دارد که فاصله جغرافیایی مناطق محروم از مرکز استان و دشواری دسترسی به مدیران و مسئولان، موجب شود صدای مطالبات این مناطق کمتر شنیده شود.

نوسازی مدارس خوزستان لازم است به‌صورت شفاف اعلام کند تجهیزات سرمایشی بر اساس چه شاخص‌هایی میان مدارس استان توزیع شده است و سهم مدارس عشایری و مناطق کم‌برخوردار در این فرآیند چه میزان بوده است؟

انتظار می‌رود در صورت وجود کمبود یا نابرابری در توزیع، این موضوع مورد بازبینی قرار گیرد و مدارس عشایری و مناطق محروم، متناسب با شرایط اقلیمی، محرومیت و نیاز واقعی، در اولویت تأمین تجهیزات قرار گیرند.

دانش‌آموزی که در دورافتاده‌ترین نقطه خوزستان پشت نیمکت مدرسه می‌نشیند، نباید به دلیل فاصله از مرکز استان، از امکاناتی که برای یک محیط آموزشی استاندارد ضروری است، محروم بماند.

عدالت آموزشی زمانی معنا پیدا می‌کند که سهم مناطق محروم از امکانات، در عمل دیده شود؛ نه فقط در شعار.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *