پایگاه خبری همتبار _ مراسم امسال روز خبرنگار خوزستان، با تأخیر دهروزه بهخاطر ماه صفر، در تالار امام رضا(ع)شرکت نفت اهواز برگزارشد. اما آنچه این آیین را از سالهای پیش متمایز کرد، وعدهی استاندار برای برگزاری جلسهای پنجساعته با خبرنگاران بود؛ وعدهای که اگر جامهی عمل بپوشد، میتواند سرآغازی برای بازتعریف رابطهی مدیران و رسانهها در این استان باشد.
جناب موالیزاده بزرگواراستاندار محترم خوزستان
شما در مراسم ۲۷ مرداد، از خبرنگاران به عنوان «حلقهی اتصال مردم، دولت و حاکمیت» یاد کردید و شفافیت، شجاعت و انصاف را ارکان این حرفه برشمردید. همچنین در اختتامیهی جشنوارهی رسانهای استان در چهارم شهریور، بر بهرهمندی از ظرفیت رسانهها در تصمیمسازی و مدیریت مشارکتی تأکید کردید و از تشکیل کارگروههای تخصصی سخن گفتید.
با این حال، آنچه در روز خبرنگار امسال بیش از هر سخنرانیای به چشم آمد، غیبت جمعی از اهالی رسانه در این مراسم بود. غیبتی که ریشه در دلخوریهای سالهای گذشته و سوءتفاهمهای برطرف نشدهی صنفی دارد.
خبرنگاران خوزستان، سالها در خط مقدم انعکاس بحرانهای زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی استان ایستادهاند. اما آمارها نشان میدهد که در سالهای اخیر، نرخ مشارکت در رویدادهای صنفیِ رسانهای روندی کاهشی داشته و بخش قابلتوجهی از خبرنگاران، از حضور در مراسمی که قرار است روزشان باشد، خودداری میکنند. این آمار، هشداری بیصدا دربارهی شکاف میان مدیران و بدنهی رسانه است.
یکی از مهمترین این گرهها، وضعیت خانهی مطبوعات است؛ نهادی که قرار بود بستری برای همدلی و تعامل باشد، اما امروز خود به میدان اختلافات تبدیل شده و بخشی از اعتماد اهالی رسانه را از دست داده است. خانهی مطبوعات، چیزی فراتر از یک تشکل صنفی است؛ هویت و حافظهی رسانهای استان درآن شکل گرفته اما اختلافات درونی، آن را از کارکرد اصلیاش دور کرده است.
شمادرشامگاه سهشنبه دست خبرنگار
پیشکسوت بزرگواری را که میخواست روی سن حرف بزند،گرفتید و وعدهی یک جلسهی پنجساعته برای شنیدن بیواسطهی حرفهای اهالی رسانه دادید. همین حرکت، نشان از گوش شنوا داشت. اما تجربه نشان داده که بسیاری از وعدههای مشابه، در گذرِ روزها به فراموشی سپرده شدهاند.
حالا که این جلسه با همکاری استانداری، ارشاد و خانهی مطبوعات در دستور کار قرار گرفته، پیشنهادهای مشخصی مطرح است: اولاً این جلسه بدون تشریفات و با دبیری خودِ خبرنگاران برگزار شود تا همهی طیفها بتوانند بدون دغدغه سخن بگویند. دوماً خروجی آن، مبنای کارگروههای تخصصی قرار گیرد با ضمانت اجرایی و زمانبندی شفاف. سوماً برای برطرف کردن سوءتفاهمها، از نقش پیشکسوتانِ مورد اعتماد هر دو طرف استفاده شود تا اختلافات از فضای رسانهای به فضای گفتوگوی داخلی منتقل شود.
من به عنوان یک عضو کوچک از خانوادهی رسانه، هرچقدر هم نامم ناچیز باشد، اما دغدغهام بزرگ است. نمیخواهم قضاوت کنم یا طرفدار گروهی باشم؛ تنها آرزو دارم با بزرگمنشیِ شما و همفکریِ پیشکسوتانی که سالها در این عرصه زیستهاند، زمینهای فراهم شود تا دلخوریها کاهش یابد و تعاملی پایدار میان اهالی رسانه شکل بگیرد.
پیشکسوتانِ توانمند زیادی در بین روزنامهنگارانِ استان هستند که میتوانند با همکاری شما و مدیرکل ارشاد، برای رفع سوءتفاهمها پیشقدم شوند. این جلسهی پنجساعته، اگر به درستی رقم بخورد، پیام روشنی دارد: خوزستان استانی است که مدیرش،برای برطرف کردن مسائل پایِ حرف خبرنگار مینشیند.
نکتهی تأملبرانگیز اینجاست که اگر این وعده نیز به سرانجام نرسد، نه تنها امیدها باردیگر ناامید میشود، بلکه شکاف اعتماد میان رسانه و مدیریت استان، عمیقتر از قبل خواهد شد. اما باور من بر این است که همین جلسهی پنجساعته، اگر با نگاهِ شما به میعادگاهِ گفتوگو تبدیل شود، میتواند سرآغازِ فصلِ تازهای در اعتمادسازیِ میانِ مدیران و خبرنگارانِ خوزستان باشد. این باور، نه از سرِ خوشبینیِ سادهانگارانه، که از تجربهی سالها حضور در این عرصه و شناختِ ظرفیتهایِ ناگفتهی این استان برخاسته است.
🖋عبدالحمید گلافشان